Odszkodowanie i renta na podstawie art. 444 kc

rekompensata

W sytuacji uszkodzenia ciała albo rozstroju zdrowia należy wliczyć wszystkie powstałe koszty do obowiązku naprawienia szkody. Jak wskazuje art. 444 kc „§ 1. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu. § 2. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty. § 3. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu może być przyznana renta tymczasowa”.

Cel regulacji z art. 444 kc

Cel regulacji zawartej w art. 444 kc stanowi określenie sposobu naprawienia szkody na danej osobie. W takiej sytuacji roszczenia odszkodowawczego można dochodzić wyłącznie wtedy, kiedy zaistniało dane zdarzenie. Zgodnie z art. 361 kc „§ 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono”.

Przedmiot kompensacji z art. 444 kc stanowi szkoda majątkowa, która wynika z uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. W tym kontekście warto wskazać na art. 445 § 1 kc, który jako przedmiot kompensacji wskazuje doznaną krzywdę: „W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę”.

Zwrot kosztów

Jak wynika z art. 444 § 1 kc, poszkodowany może domagać się zwrotu wszystkich poniesionych kosztów, które są bezpośrednio związane ze szkodą, a więc:

  1. kosztów dojazdu poszkodowanego (i jego osób najbliższych, włącznie z noclegami) do miejsc, w których prowadzone było jego leczenie;
  2. kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją powypadkową;
  3. kosztów związanych z zapewnieniem poszkodowanemu odpowiedniej opieki w okresie rekonwalescencji w warunkach pozaszpitalnych;
  4. kosztów związanych ze specjalną dietą zaleconą przez lekarza;
  5. zwrotu utraconych zarobków, które wyniknęły z obniżenia wynagrodzenia spowodowanego przebywaniem na zwolnieniu lekarskim lub koniecznością odbywania późniejszej rehabilitacji;
  6. kosztów związanych z niezbędną adaptacją mieszkania do potrzeb osób niepełnosprawnych (w sytuacji, kiedy poszkodowany porusza się np. na wózku inwalidzkim).

Jak wynika z art. 444 § 2 kc, poszkodowany może żądać również renty od zobowiązanego do naprawienia szkody. Przyznanie renty jest uzasadnione w sytuacji, gdy:

  1. nastąpiła całkowita lub częściowa utrata zdolności do pracy zarobkowej;
  2. zwiększyły się potrzeby;
  3. zmniejszyły się pomyślne widoki na przyszłość (np. uległa ograniczeniu możliwość kształcenia się). 

Niezależnie od przyczyny przyznania renty poszkodowanemu, jej celem jest zrekompensowanie szkody przyszłej. Warto nadmienić, że przy przyznawaniu renty należy uwzględnić wszystkie przesłanki jej przyznania.